دانشگاه علوم اسلامی رضوی پژوهش های اجتماعی اسلامی 1029-0117 21 107 2016 02 20 مؤلفه‌های تحقق احساس شادمانی در اسلام 133 162 603 FA سید حمید رئوف پژوهشگر پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاد دانشگاهی زهره قادری دانشجوی دکتری دین‌پژوهی؛ دانشگاه ادیان و مذاهب قم (نویسندة مسؤول) Journal Article 2020 07 01 شادی و شادمانی حالت و روحیه‌ای پیش‌برنده در انسان است و به لحاظ روانی، نشان سلامت انسان تلقی می­شود. با این حال، لفظ «شادی» یا «نشاط» عنوانی کلی و مبهم است و شمول معنایی متعدد و گاه متضادی دارد. علاوه بر این، شادی و نشاط مطلوب (که مورد تأیید آموزه‌های دینی است) دایرة محدودتری را در مقایسه با مطلق شادی و شادمانی دارا بوده و مصادیق مشخصی را شامل می­شود. این مصادیق، گاه منطبق با شادی مصطلح در جامعه نبوده و سطوح متفاوتی را نیز شامل می­شود. سطوحی که حوزه­های متعدد معنوی، اخلاقی و عملی را در برمی­گیرد. در این مقاله، به شکل گسترده­ای بر توان­مندی و جامعیت تعالیم دینی در تحقق حیات توأم با شادمانی برای انسان تأکید شده و از طریق تعالیم دینی مندرج در قرآن و سنت روایی، الگویی برای کسب شادمانی مطلوب دینی استخراج شده است. در این الگو، چیستی شادی مطلوب معرفی و راه­های کسب آن مشخص شده است. بر این اساس، انسان برای کسب و تجربة احساس شادی و نشاط مطلوب دینی، باید با رجوع به تعالیم اسلامی گام بردارد. این کار هم سربلندی و نتیجه‌دهی در انتخاب را برای انسان تضمین می‌کند و هم راهی را عرضه می‌دارد که در آن انسان دچار آفت و آسیب دینی نشود. https://iss.razavi.ac.ir/article_603_9791f25f2da1890fd062b1a923022504.pdf