دانشگاه علوم اسلامی رضوی پژوهش های اجتماعی اسلامی 1029-0117 31 131 2025 06 22 The Impact of Ethical-Social Components on Cultural and Social Practice with Emphasis on Religious Propagation تأثیر مؤلفه‌های اخلاقی - اجتماعی در کنش‌ورزی فرهنگی و اجتماعی با تأکید بر تبلیغ دینی 5 30 2185 10.30513/iss.2025.6922.1398 FA علی احمد پناهی استادیار، گروه روانشناسی دانشکده علوم رفتاری، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه قم ایران. Journal Article 2025 04 05 In the ethical teachings of Islam and in the knowledge of social psychology, there are teachings that have a significant impact on strengthening cultural and social activities, especially in religious propagation. The aim of the present research is to explain the most important influential components in strengthening cultural and social agency, particularly in religious propagation. The fundamental question is: what are the minimum requirements for strengthening cultural and social activities from the perspective of Islamic moral teachings and social psychology? The present study employs a descriptive-analytical and jurisprudential reasoning (<em>ijtih</em><em>ādī</em>) method, with data collection based on the examination of library and theoretical documents. Through careful analysis and reflection on ethical teachings and social psychological insights, the study argues that adherence to and application of certain ethical, behavioral, psychological, and social components constitute essential prerequisites for strengthening cultural and social practice, particularly in religious propagation. Possessing desirable ethical characteristics, normal and chaste behavioral traits, basing content on the audience's level of knowledge and perception, considering the audience's cultural and social differences, the ability to establish verbal and non-verbal relationships based on Islamic ethics, and paying attention to individual and gender differences and the audience's perceptual level are all necessary for strengthening and improving cultural and social activities. Failure to attend to these ethical, skill-based, psychological, and social components will lead to failure and a lack of success. در تعالیم اخلاقی اسلام و در دانش روان‌شناسی اجتماعی، آموزه‌هایی وجود دارد که در تقویت کنشوری‌های فرهنگی و اجتماعی و به ویژه در تبلیغات دینی، تأثیر معناداری دارد. هدف پژوهش پیش رو، تبیین مهم‌ترین مؤلفه‌های تأثیرگذار در تقویت کنشوری‌های فرهنگی و اجتماعی و به ویژه تبلیغات دینی است. پرسش اساسی این است که  بایسته‌های حداقلی در تقویت کنشوری‌های فرهنگی و اجتماعی با نگاه به تعالیم اخلاقی اسلام و روان‌شناسی اجتماعی چیست. در پژوهش حاضر از روش توصیفی - تحلیلی و اجتهادی بهره گرفته شده است و روش گردآوری داده‌ها، مبتنی بر بررسی اسناد کتابخانه‌ای و نظری است. با تتبع و تامل در آموزه‌های اخلاقی و روان‌شناسی اجتماعی، می‌توان ادعا کرد که رعایت و کاربستِ برخی از مؤلفه‌های اخلاقیِ و رفتاری و روان‌شناختی از اقتضائات تقویت کنشوری‌های فرهنگی-اجتماعی و به ویژه در تبلیغ دینی است. برخورداری از ویژگی‌های اخلاقی پسندیده، ویژگی‌های رفتاری بهنجار و عفیفانه، ابتنای مطالب بر اساس سطح دانش و ادراک مخاطب، ملاحظه تفاوت‌های فرهنگی و اجتماعی مخاطب، توانایی برقراری روابط کلامی و غیر‌کلامی مبتنی بر اخلاق اسلامی و توجه به تفاوت‌های فردی و جنسیتی و سطح ادراکی مخاطب، از ضروریات تقویت و بهبود کنشوری فرهنگی و اجتماعی است. عدم توجه به این مؤلفه‌های اخلاقی و مهارتی و روان‌شناختی و اجتماعی، باعث شکست و عدم کامیابی خواهد شد<em>.</em> https://iss.razavi.ac.ir/article_2185_fa7f34e3dbfbe7492d8f79531164c864.pdf